Τα νέα μου

Είμαι καλά! Προβλήματα υπάρχουν κατα καιρούς, αλλά εχω δεχτεί πως για μένα τουλάχιστον ο θηλασμός θα συνεπάγεται και προβλήματα (μικρότερα ή μεγαλύτερα).
Εχθές λοιπόν, άρχισε να με πονάει έντονα το στήθος μου (τί πρωτότυπο...). Δεν υπάρχει κοκκίνισμα, δεν υπάρχει κάποιο πέτρωμα και δεν νιώθω κομμάρες ή κάτι ανάλογο. Μαστίτιδα λοιπόν, δεν το λες. Βάζω τη μικρή να θηλάζει συνέχεια απο το πάσχον μαστό μπας και είναι κανας πόρος που έχει φράξει. Μετά απο 3-4 θηλασμούς και αρκετές κρύες κομπρέσες, κάπως έχει βελτιωθεί η κατάσταση.
Επίσης οι θηλές μου έχουν και πάλι ερεθιστεί και πονάνε (ειδικά η αριστερή). Δεν υπάρχει πληγή, αλλά είναι σαν ξεφλουδισμένες. Για άλλη μια φορά το λαδάκι είναι το γιατρικό μου.

Πάντως η μικρή μου είναι πλέον σχεδόν 6 μηνών. Τα καταφέραμε να θηλάσουμε μέχρι τώρα! Η επιστροφή μου στη δουλειά σε μερικές μέρες, μου προκαλεί άγχος και αβεβαιότητα αλλά θα το παλέψω για να μπορέσω να θηλάσω έναν χρόνο.

Μμμμ....τι άλλο; Μαστίτιδα!

Κι όμως! Πρίν απο μια εβδομάδα παρουσίασα και πάλι μαστίτιδα, μόνο που αυτή τη φορά ήταν στο άλλο στήθος. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τί την προκάλεσε. Ούτε πολύ πρησμένο είναι πλέον το στήθος μου, ούτε πληγωμένες θηλές είχα... Δεν μπορώ να καταλάβω.
Την προηγούμενη Τρίτη λοιπόν μετά το μεσημέρι άρχισε να με πονάει το σώμα μου. Εγω το απέδωσα αρχικά σε κάποιες ασκήσεις που είχα κάνει το πρωί. Το στήθος δεν με πόναγε. Το βράδυ πια όμως η κατάσταση είχε χειροτερέψει. Με πόναγε τρομερά το σώμα μου και άρχισε να με πονάει και ο δεξιός μαστός. Εκεί άρχισα να καταλαβαίνω τί παίζει. Το βράδυ και ενώ έκανε ζεστούλα, εγώ σκεπάστηκα καλά καλά με το σεντόνι μου, φόρεσα και κοντομάνικο αντί για φανελάκι. Επίσης μετά τους βραδυνούς θηλασμούς έκανα και κρύες κομπρέσες. Το πρωί ήταν πλέον εμφανές πως είχα και πάλι μασίτιδα. Δεν μπρούσα να σηκωθώ απο το κρεβάτι από τον πόνο σε όλο μου το κορμί και τις κομάρες. Είχε ξεκινήσει πυρετός (πάλι καλά δεν πήγε πάνω απο 38) και το στ΄θος μου πονούσε και ήταν κόκκινο.

Μπορείτε να φανταστείτε τη φρίκη που ένοιωσα! Πήρα τη γιατρό τηλέφωνο και μου έδωσε αμέσως αντιβίωση. Συνέχισα και τις κρύες κομπρέσες μετά απο κάθε θηλασμό και βέβαια ενθάρυνα τη μικρήμου να θηλάσει όσο περισσότερο γίνεται από το δεξί στηθος.
Πάλι καλά η άμεση αντίδρασή μου, με βοήθησε και ξεπέρασα το πρόβλημα πρίν εδραιωθεί. Με 5 μέρες αντιβίωση, κρύες κομπρέσες και περισσότερο θηλασμό, η μαστίτιδα πέρασε γρήγορα. Τωρα είμαι πάλι μια χαρά.
Το μόνο ανεξήγητο είναι γιατί έπαθα μαστίτιδα και γιατί με το που ξεκίνησε η μαστίτιδα, αμέσως πληγώθηκαν και οι θηλές μου. Προσπαθώ τόσες μέρες να αντιμετωπίσω τις πληγές. Είναι μικρές και κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να μή μεγαλώσουν και να κλείσουν το συντομότερο. Για άλλη μια φορά δοκιμάζω τα πάντα.
Αφήνω λίγο γάλα πάνω στη θηλή μετά το θηλασμό, αφήνω το στήθος να αερίζεται όσο περισσότερο γίνεται, βάζω βαλσαμόλαδο μια φορά τη μέρα και άλλη μία ελαιόλαδο. Η λανολίνη δεν μου κάνει τίποτα οπότε δεν βάζω.
Υπάρχει κάποιος πόνος πάλι στις θηλές λόγω των πληγών, αλλά σε ανεκτά επίπεδα.

Και έλεγα πως είχα ξεμπερδέψει με τα προβλήματα...

Πάει καιρός....

Πάει καιρός που έγραψα το τελευταίο μήνυμα. Η αλήθεια είναι πως δεν είχα και πολλά να πώ.
Επιτέλους! Μετά απο 3 σχεδόν μήνες, έκλεισαν οι πληγές στις θηλές μου! Απ ότι φαίνεται, η θάλασσα έκανε το θαύμα της! Συνέπεια αυτης της εξέλιξης ήταν πως ο πόνος μειώθηκε δραματικά!
Τις τελευταίες μέρες άρχισα πάλι να πονάω στις θηλές χωρίς εμφανή λόγο. Ακόμα δεν έχω εντοπίσει ποιο είναι το πρόβλημα. Βάζω λαδάκι και νιώθω τουλάχιστον ανακούφιση.
Η παραγωγή έχει εξισορροπηθεί. Εχω πρηξήματα μόνο όταν περνάνε πάνω απο 5 ώρες χωρίς θηλασμό.
Οι διαρροές συνεχίζονται, αλλά δεν το θεωρώ πρόβλημα.
Εν ολίγοις, υπάρχει τεράστια βελτίωση!
Και ναί, όπως έγραψα και στο προηγούμενο μήνυμα, ο στόχος του να θηλάσω ένα χρόνο, φαίνεται πια εφικτός.

Αιοδοξία;

Στην προηγούμενη ανάρτηση ήμουν τόσο απογοητευμένη! Τόσο αποθαρρυμένη!
2 εβδομάδες μετά, τα πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο. Δεν κάνω το λάθος να σκεφτώ πως έστρωσαν πια τα πράγματα, αλλά όσο να ναι είναι πολύ βελτιωμένη η κατάσταση.
Νοίκιασα βέβαια πάλι το νοσοκομειακό θήλαστρο που είχα δώσει πίσω νομίζοντας πως δεν θα το ξαναχρειαστώ. Τελικά όμως το δικό μου θήλαστρο καλώς ή κακώς δεν έκανε τη δουλειά που χρειαζόμουν κι έτσι επέστρεψα στο νοσοκομειακό.
Το πρήξημο έχει μειωθεί δραστικά! Τολμώ να πώ πως η παραγωγή του γάλατος έχει μπει σιγά σιγά σε μια φάση εξισορόπισης. Ειδικά το βράδυ, η κατάσταση έχει βελτιωθεί πολύ.

Επιτέλους υπάρχουν στιγμές που απολαμβάνω το θηλασμό, παρ ότι οι θηλές μου δεν έχουν επουλωθεί. Νιώθω αισιόδοξη λοιπόν. Τελικά μπορεί και να καταφέρω να θηλάσω ένα χρόνο όπως ήταν και ο αρχικός μου στόχος!;

Ααααααααχχχχχ αυτή η ευλογία!!!

Η μαία που μου είπε αυτη την κουβέντα, τόσο καιρό πρέπει να έχει συνέχεια λόξιγκας. Τη σκέφτομαι και την ανακαλώ κάθε στιγμή πόνου και ταλαιπωρίας.
Εχω καιρό να γράψω τα νέα μου και αυτό, γιατί κάθε μέρα είναι διαφορετική.
Τη μια μέρα υπάρχει βελτίωση. Σαν να συντονίζεται το στήθος μου στην ζήτηση και να μην πρήζεται τόσο και όλα να δείχνουν ευοίωνα.
Την επόμενη μέρα είναι όλα εντελώς διαφορετικά! Πόνος, πρήξιμο, πονοκέφαλος, καμάρες, ατελείωτη διαρροή... είπαμε...Ευλογία!
Προσπαθώ κάθε στιγμή να πείσω τον εαυτό μου να μην έχει προσδοκίες για βελτίωση γιατί κάθε 2-3 μέρες αυτές οι προσδοκίες διαψεύδονται και εγω νιώθω ακόμα πιο απελπισμένη απο πρίν.
Μεγάλο πράγμα το πείσμα πάντως. Τώρα πια νομίζω πως είναι το πείσμα που με κρατάει.

Οπως έχω ξαναγράψει, λύνεται το ένα πρόβλημα για να προκύψει αμέσως άλλο.
Τώρα πια, δεν είμαι αισιόδοξη. Μου τελείωσε η αισιοδοξία. Νιώθω πως είμαι καταδικασμένη να υποφέρω. Καλά έγραφα πως δεν μπορώ να πιστέψω πως βελτιώνεται η κατάστασή μου... Τί ήθελα και το πίστεψα έστω και για μια στιγμή;

Η ταλαιπωρία σχεδόν πέρασε!

Κι όμως! Είμαι στην ευχάριστη θέση να γράψω πως η ταλαιπωρία μου σχεδόν τέλειωσε!
Η μαστίτιδα ουσιαστικά έχει περάσει. Το ραντεβού με τη γιατρό αύριο πιστεύω πως θα μου το επιβεβαιώσει. Μετά λοιπόν από σχεδόν ένα μήνα και 16 μέρες αντιβίωση, το στήθος μου δεν είναι πρησμένο, δεν είναι κόκκινο και σχεδόν δεν πονάει! Μιλάμε για τεράστια βελτίωση!
Μετά από τόοοση ταλαιπωρία, κατάφερα με πολύ πόνο και κόπο, να σώσω και το θηλασμό. Το γάλα μου τις τελευταίες μέρες έχει αυξηθεί δραστικά. Απο εχθες δε, η μικρή άρχισε σιγά σιγά να θηλάζει από το πονεμένο στήθος ξανά. Βέβαια παλεύουμε για να καταφέρει να θηλάσει για 5- 10 λεπτά, αλλά απο το καθόλου, είναι πολύ καλύτερα.
Η προοπτική να καταργήσω εντελώς τις αντλήσεις μου φαίνεται... too good to be true!
Είμαι ενθουσιασμένη, και νιώθω δικαιωμένη. Τόση ταλαιπωρία δεν πήγε στράφι.

Ηλιαχτίδα!

Κι όμως! Απο εχθές μπορώ να μιλάω για βελτίωση!
Αχ!!! Τόσος κόπος, τόσος πόνος, νιώθω πως επιτέλους δεν ταλαιπωριέμαι τόοοοσες μέρες για το τίποτα.

Εχθές λοιπόν, ήταν η πρώτη μέρα που δεν έδωσα καθόλου συμπλήρωμα στη μικρή μου. Το γάλα έχει επανέλθει! Ένιωσα τεράστια ικανοποίηση! Δοκίμασα να βάλω τη μικρή να θηλάσει απο το πονεμένο στήθος, αλλά και πάλι δεν πιάνει τη θηλή καλά. Δοκίμασα και διαφορετικές θέσεις θηλασμού, αλλά και πάλι τίποτα. Έπιανε λίγο και αμέσως άρχιζε να φωνάζει, να χτυπιέται, να τραβιέται και να μη θηλάζει.Μόνο λίγο πιπίλισμα και τίποτα περισσότερο.
Συνεχίζω λοιπόν να βγάζω το γάλα με το θήλαστρο και να της το δίνω. Απο το άλλο στήθος τρώει μια χαρά!
Επιτέλους, υπάρχει και ορατή βελτίωση στις θηλές μου. Στο υγιές στήθος υπάρχει βέβαια ακόμα η πληγή, αλλά είναι σαφώς καλύτερα. Δεν πονάω τόσο πολύ.

Η μαστίτιδα φαίνεται να βρίσκεται σε ύφεση. Η αντιβίωση έκανε τη δουλειά της. Το κοκκίνισμα έφυγε και ο πόνος έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Μετά απο 20 μέρες, μπορώ να πω ότι σχεδόν δεν πονάω! Ελπίζω να συνεχίσουν έτσι τα πράγματα και σύντομα να υπάρξει πλήρης αποθεραπεία. Αρκετά ταλαιπωρήθηκα!

Νιώθω πάντως τεράστια ικανοποίηση. Ο επιμένων νικά! Αφού ο πόνος έχει σχεδόν περάσει, όλα τα άλλα αντιμετωπίζονται.