Μαστίτιδα :S

Εκεί λοιπόν που προσπαθούσα να ξεπεράσω τον πόνο στις θηλές και το πρήξιμο στο στήθος, με βρήκαν τα χειρότερα!
Μαστίτιδα!
Ηταν Κυριακή. Το πολύ πέτρωμα είχε φύγει και νόμιζα πως είμαι σε καλό δρόμο, ώστε να μην πάθω μαστίτιδα. Εκανα συνέχεια μασαζ για να αποσυμφωρώ το στήθος μου, αφού η μικρή δεν έλεγε να πιάσει τη θηλή για να θηλάσει με τίποτα! Το βραδάκι λοιπόν ήμουν έτοιμη να βάλω τα παιδιά για μπανάκι, όταν ένιωσα έναν πόνο, σαν να μου μπήγουν ένα μαχαίρι στο στήθος. Θόλωσα! Έτρεξα στο μπάνιο και μπήκα κατευθείαν να κάνω ένα ζεστό ντους για να μπορέσω να κάνω μασαζ και να ξαλαφρώσω κάπως το στήθος μου. Ο πόνος όμως χειροτέρευε. Κλαίγοντας προσπαθούσα να κάνω μασάζ, αλλά έβγαιναν μόνο μερικές σταγόνες και αυτές με πολύ πόνο!
Βγαίνοντας από το μπάνιο ήμουν σε άθλια κατάσταση. Ο άντρας μου να μην ξέρει τι να κάνει να με βοηθήσει. Ο μικρός μου να με βλέπει να κλαίω και να μην ξέρει τί να σκεφτεί. Πήγα κατευθείαν στο κρεβάτι και σχεδόν αμέσως με έπιασε τρομερό ρίγος. Ειχα σχεδόν σπασμούς. Ανέβαινε πυρετός.

Εκεί πια ο άντρας μου αποφάσισε πως ήταν ώρα να πάμε στο νοσοκομείο.Κυριακή βράδυ λοιπόν, μάζεψε τα πράγματα, φόρτωσε εμένα (που δεν μπορούσα να πάρω πια τα πόδια μου), τον 3.5 ετων γίο μας και το 18 ημερών μωρό στο αυτοκίνητο και πήγαμε στο νοσοκομείο.
Στο νοσοκομείο η κατάσταση ήταν αρχικά πολύ δύσκολη. Γενική εφημερία.... γινόταν χαμός! Ειχε δυο τροχαία και εγώ ήμουν το λιγότερο που τους απασχολούσε. Ο γυναικολόγος ήταν σε τοκετό οπότε έπρεπε να περιμένω.
Ο άντρας μου να είναι στο διάδρομο με τα 2 παιδιά και εγω μέσα στα εξωτερικά σε ένα καροτσάκι, να περιμένω κάποιον να με σώσει από τον πόνο.
Πάλι καλά ήρθε η μανούλα μου και ξεκίνησε να μου κάνει μασάζ μέχρι να με πάνε επιτέλους στη μαιευτική κλινική. Εκεί, με έβαλαν σε επαγγελματικό θήλαστρο. Μετα βίας βγήκαν κάποιες σταγόνες. Μια νεαρή μαία συνέχισε το μασάζ που ήδη μου είχε ξεκινήσει η μάνα μου. Ο πόνος δεν είχε βελτιωθεί καθόλου. Απλά είχα μουδιάσει απο τον πόνο. Ο δε πυρετός; Έπιασα τα 40 και εκεί πια μου έκαναν μια ένεση για τον πυρετό και τον πόνο. Εννοείται πως ξεκίνησα και αντιβίωση.

Μετά λοιπόν από ένα 3ωρο στο νοσοκομείο, γυρίσαμε σπίτι. Εκείνο το βράδυ και η επόμενη ημέρα, ήταν ότι χειρότερο έχω ζήσει. Να μην μπορώ να σηκωθώ απο το κρεβάτι, να πονάω φριχτά, και να πρέπει να μου κάνει η μάνα μου μασαζ όλη την ωρα μπας και ξαλαφρώσει κάπως το στήθος μου. Νοίκιασα και επαγγελματικό θήλαστρο, αλλά όπως είπαμε... σταγόνα σταγόνα έβγαινε το γάλα και με πολύ πόνο.
Με το μασαζ, διαπιστώσαμε πως υπάρχει εσωτερικά απόστημα. Το στήθος άρχισε να βγάζει αίμα και πυώδεις εκκρίσεις. Ο θηλασμός λοιπόν απο το στήθος αποκλείστηκε μέχρι να καθαρίσει το στήθος.

Σήμερα 9 μέρες μετά, τα πράγματα έχουν βελτιωθεί αλλά καλά δεν τα λες!
Ο πόνος είναι σίγουρα πολύ λιγότερος, αλλά κάθε γεύμα της μικρής είναι μια Οδύσσεια!
Πρώτα βάζω ζεστές κομπρέσες στο πάσχον στήθος. Μετά θηλάζω τη μικρή από το άλλο στήθος (που έχει μια τεράστια πληγή στη θηλή και μου προκαλεί μεγάλο πόνο). Στη συνέχεια, αν χρειαστεί, δίνω συμπλήρωμα στη μικρή (με την όλη ταλαιπωρία, από την υπερπαραγωγή πήγα στην ανεπαρκή γαλουχία). Μετά βγάζω με το θήλαστρο το γάλα από το πάσχον στήθος και μετά κάνω μασαζ στο πάσχον στήθος. Για όλη αυτη τη διαδικασία, θέλω το λιγότερο 1.5 ωρες.
Εν ολίγοις, όλη μέρα ασχολούμαι με το γάλα και το φαί της μικρής, η οποία είναι και "πολύ χαλαρή" και δεν με βοηθάει καθόλου. Για να ανοίξει το στόμα της να πιάσει τη θηλή σωστά, μπορεί και να χρειαστούμε 10- 15 λεπτά.
Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω αυτή τη διαδικασία. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω πως δεν αντέχω άλλο. Το να κόψω όμως το γάλα μου, μου φαίνεται αδιανόητο. Ο γιατρός μου βέβαια μου το πρότεινε αμέσως, αλλά εγώ θέλω να το παλέψω.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτη τη στιγμή, είναι ο πόνος (για άλλη μια φορά) στην πληγωμένη θηλή του υγιούς στήθους. Εχω δοκιμάσει τα πάντα! Δεν γίνεται τίποτα! Λέτε να λουστώ με Ultrex;