Ηλιαχτίδα!

Κι όμως! Απο εχθές μπορώ να μιλάω για βελτίωση!
Αχ!!! Τόσος κόπος, τόσος πόνος, νιώθω πως επιτέλους δεν ταλαιπωριέμαι τόοοοσες μέρες για το τίποτα.

Εχθές λοιπόν, ήταν η πρώτη μέρα που δεν έδωσα καθόλου συμπλήρωμα στη μικρή μου. Το γάλα έχει επανέλθει! Ένιωσα τεράστια ικανοποίηση! Δοκίμασα να βάλω τη μικρή να θηλάσει απο το πονεμένο στήθος, αλλά και πάλι δεν πιάνει τη θηλή καλά. Δοκίμασα και διαφορετικές θέσεις θηλασμού, αλλά και πάλι τίποτα. Έπιανε λίγο και αμέσως άρχιζε να φωνάζει, να χτυπιέται, να τραβιέται και να μη θηλάζει.Μόνο λίγο πιπίλισμα και τίποτα περισσότερο.
Συνεχίζω λοιπόν να βγάζω το γάλα με το θήλαστρο και να της το δίνω. Απο το άλλο στήθος τρώει μια χαρά!
Επιτέλους, υπάρχει και ορατή βελτίωση στις θηλές μου. Στο υγιές στήθος υπάρχει βέβαια ακόμα η πληγή, αλλά είναι σαφώς καλύτερα. Δεν πονάω τόσο πολύ.

Η μαστίτιδα φαίνεται να βρίσκεται σε ύφεση. Η αντιβίωση έκανε τη δουλειά της. Το κοκκίνισμα έφυγε και ο πόνος έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Μετά απο 20 μέρες, μπορώ να πω ότι σχεδόν δεν πονάω! Ελπίζω να συνεχίσουν έτσι τα πράγματα και σύντομα να υπάρξει πλήρης αποθεραπεία. Αρκετά ταλαιπωρήθηκα!

Νιώθω πάντως τεράστια ικανοποίηση. Ο επιμένων νικά! Αφού ο πόνος έχει σχεδόν περάσει, όλα τα άλλα αντιμετωπίζονται.

Η "ευλογία" συνεχίζεται...

Πολλοί μου ευχήθηκαν η Ανάσταση να φέρει και τη λήξη της ταλαιπωρίας μου. Δυστυχώς, η Ανάσταση έφερε απλά έναν νέο κύκλο ταλαιπωρίας...
Όπως οι περισσότεροι απο εμάς, έτσι και εγώ πήγα με την οικογένειά μου σε συγγενείς για την ημέρα του Πάσχα. Τόσες μέρες, απέφευγα να βγώ έξω γιατί δεν άντεχα τα ρούχα πάνω στο στήθος μου. Μέσα στο σπίτι είμαι όλη μέρα με το στήθος ελεύθερο. Έτσι η μέρα του Πάσχα ήταν η πρώτη που φόρεσα πάλι σουτιέν και ρούχα για αρκετές ώρες. Το μεσημεράκι είχε ήδη αρχίσει να με πονάει έντονα το στήθος μου. Νόμιζα πως είναι λόγω των ρούχων και της πίεσης του σουτιέν. Σε κάποια φάση το απογευματάκι δεν άντεχα άλλο. Ενιωθα άρρωστη με έντονο πόνο στο στήθος, οπότε και φύγαμε για να γυρίσουμε σπίτι μας.

Μόλις φτάσαμε σπίτι, αμέσως έβγαλα τα ρούχα μου και τότε διαπίστωσα πως είχα έντονη κοκκινίλα στο στήθος, σε σημείο που δεν είχε παρουσιαστεί πρόβλημα μέχρι εκείνη την ώρα. Ο πόνος ήταν έντονος, το στήθος παρ όλα αυτά ήταν μαλακό και είχα ένα 38 πυρετό.
Φρίκαρα!!!! Οχι πάλι απο την αρχή! Δηλαδή... έλεος πια με αυτή την κατάσταση!
Έβαλα κατευθείαν κρύες κομπρέσες και έπεσα να κοιμηθώ με την ελπίδα πως έτσι θα ξεπεραστεί η κατάσταση αφού ήταν στην αρχή της. Δυο ώρες μετά, όταν ξύπνησα, η κατάσταση δεν είχε βελτιωθεί στο ελάχιστο. Ετσι πήρα τηλέφωνο τη γιατρό μου, η οποία μου είπε να ξεκινήσω πάλι αντιβίωση.

Πάλι καλά που ξεκίνησα αμέσως αντιβίωση γιατί τώρα θα ήμουν πάλι εκεί που ξεκίνησα.
Αυτή τη στιγμή η κατάστασή μου είναι η ακόλουθη:
Το στήθος για άλλη μια φορά πονάει έντονα αλλά ανεκτά.
Ο πυρετός δεν εξελίχθηκε αλλά έπεσε.
Με πονάει το σώμα μου.
Συνεχίζω τα μασάζ και τις κρύες κομπρέσες μετά την άντληση.
Η μικρή εξακολουθεί να μην πιάνει θηλή με τίποτα και μέσα σε όλα την έπιασαν κολικοί και δεν κοιμόμαστε.
Θετική εξέλιξη έχω στο θέμα των θηλών, όπου η θηλή στο υγιές στήθος παρουσιάζει ορατή βελτίωση και η μικρή θηλάζει αποτελεσματικά.

Αυτό το πισογύρισμα πάντως με έρηξε πολύ ψυχολογικά. Δεν με πειράζουν οι διαδικασίες. Δεν με πειράζει να αντλώ με το θήλαστρο. Αυτό που θέλω να σταματήσει επιτέλους, είναι ο πόνος. Ωρες ωρες νιώθω πως δεν αντέχω άλλο αυτόν τον συνεχόμενο πόνο. Μια στιγμή ανακούφισης δεν υπάρχει! Απλά υπάρχουν διαφορετικές διαβαθμίσεις του πόνου. 

Επιμένω να προσπαθώ, γιατί η σκέψη της διακοπής του θηλασμού μου φαίρνει έντονο το αίσθημα της αποτυχίας. Αν αποφασίσω πως δεν αντέχω άλλο και κόβω το γάλα, θα νιώσω εντελώς αποτυχημένη. Θα νιώσω ότι δεν έκανα ότι μπορούσα, ότι παραιτήθηκα, ότι δεν έκανα λίγη υπομονή παραπάνω για να δώσω ότι καλύτερο μπορώ στο μωράκι μου.

Αυτές οι σκέψεις με κρατάνε. Αυτές οι σκέψεις με αποτρέπουν απο το να παραιτηθώ. Ελπίζω να τα καταφέρω! Ελπίζω...

Προβλήματα...

Αααααχ αυτή η κατάσταση τελειωμό δεν έχει!
Είμαι καλύτερα! Το στήθος μου δεν είναι πρησμένο, εχω πέτρωμα σε ένα μόνο μικρό σημείο. Το μασαζ φαίνεται να αποδίδει και το γάλα επιτέλους καθάρισε απο πυώδεις εκκρίσεις.
Τα προβλήματα όμως συνεχίζονται...
Το κάψιμο εξακολουθεί αμείωτο (για να μην πω και πιο έντονα απο πρίν).
Οι θηλές πονάνε όπως και πριν. Δεν υπάρχει καμία βελτίωση ουσιαστικά στο θέμα των θηλών.
Δοκίμασα να βάλω τη μικρή να θηλάσει απο το στηθος που έχω τη μαστιτιδα και εξακολουθεί να μην πιάνει θηλή με τίποτα! Ούτε τις θηλές σιλικόνης θέλει. Το γάλα όμως έχει αυξηθεί, οπότε βγάζω με το θήλαστρο και με μασαζ σε κάθε θηλασμό.
Στο άλλο στήθος θηλάζει σε κάποια γεύματα ενώ σε άλλα το βγάζω με το θήλαστρο μπας και βελτιωθεί η πληγή.
Η δυσφορία λοιπόν εξακολουθεί αμείωτη!
Στα θετικά πρέπει να προσθέσω πως σιγά σιγά έχει αυξηθεί πάλι το γάλα και στα 2 στήθη, οπότε έχω μειώσει το συμπλήρωμα. Ελπίζω να συνεχίσουμε έτσι και να καταφέρω να θηλάσω και πάλι αποκλειστικά με όποιες μεθόδους χρειαστούν...

Μαστίτιδα σήμερα

Mετά απο 8 μέρες αντιβίωση και 10μέρες που πάσχω απο μαστίτιδα, ακόμα δεν είμαι καλά. Για την ακρίβεια, ναι μεν είμαι καλύτερα αλλά το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Ναι μεν πονάω λιγότερο, αλλά όχι καθόλου!

Πήγα δε εχθές στη μαστολόγο που με παρακολουθεί και με έκραξε! Δεν έπρεπε να βάζω λεει ζεστές κομπρέσες γιατι ευνοεί την επέκταση της φλεγμονής. Δεν έπρεπε να θηλάζω έναν μαστό ανα γεύμα γιατί το στήθος μου είναι μικρό και λόγω του πολύ γάλακτος "φορτώθηκε" πολύ (κι ας έβγαζα λίγο γάλα για να μην πρήζομαι πολύ).
Μου είπε να συνεχίζω τα μασαζ και να βγάζω το γάλα με το θήλαστρο, καθ ότι συνεχίζω να έχω πυώδεις εκκρίσεις, και βλέπουμε αν θα ξαναπάρω αντιβίωση...
Και θα με ξαναδεί σε 2 εβδομάδες...

Έφυγα εντελώς αποθαρρυμένη, με ένα τεράστιο ερωτηματικό πάνω από το κεφάλι μου... Τελικά δεν έκανα τίποτα σωστά;;; Πήγα να αποφύγω την υπερπαραγωγή που είχα στο γιο μου και αντί γι αυτό απέκτησα ένα κάρο τρις χειρότερα προβλήματα! Και γιατί τόσες σωστές συμβουλές είχαν τόσο λάθος αποτελέσματα σε μένα; Εκεί που πίστευα πως σιγά σιγά βλέπω ένα αμυδρό φως στο τούνελ, τελικά είμαι πάλι back to square one?

Η παρούσα κατάστασή μου είναι πως και στα δυο στήθη έχω ένα τρομερό κάψιμο (παρ ότι δεν είναι πρησμένα). Τρομερή δυσφορία όλη μέρα. Στο υγιές στήθος έχω και την πληγή στη θηλή που κάνει κάθε θηλασμό δύσκολο. Έχει πάντως βελτιωθεί, αφού ουσιαστικά όλη μέρα βγάζω το γάλα και το δίνω στο μπουκάλι, και θηλάζω μόνο τη νύχτα. Το γάλα μου βέβαια δεν φτάνει και δίνω συμπλήρωμα. Αναρωτιέμαι πόσο θα αντέξω ακόμα. Προς το παρόν έχω γαντζωθεί στις διαδικασίες για να μην τα παρατήσω...

Μαστίτιδα :S

Εκεί λοιπόν που προσπαθούσα να ξεπεράσω τον πόνο στις θηλές και το πρήξιμο στο στήθος, με βρήκαν τα χειρότερα!
Μαστίτιδα!
Ηταν Κυριακή. Το πολύ πέτρωμα είχε φύγει και νόμιζα πως είμαι σε καλό δρόμο, ώστε να μην πάθω μαστίτιδα. Εκανα συνέχεια μασαζ για να αποσυμφωρώ το στήθος μου, αφού η μικρή δεν έλεγε να πιάσει τη θηλή για να θηλάσει με τίποτα! Το βραδάκι λοιπόν ήμουν έτοιμη να βάλω τα παιδιά για μπανάκι, όταν ένιωσα έναν πόνο, σαν να μου μπήγουν ένα μαχαίρι στο στήθος. Θόλωσα! Έτρεξα στο μπάνιο και μπήκα κατευθείαν να κάνω ένα ζεστό ντους για να μπορέσω να κάνω μασαζ και να ξαλαφρώσω κάπως το στήθος μου. Ο πόνος όμως χειροτέρευε. Κλαίγοντας προσπαθούσα να κάνω μασάζ, αλλά έβγαιναν μόνο μερικές σταγόνες και αυτές με πολύ πόνο!
Βγαίνοντας από το μπάνιο ήμουν σε άθλια κατάσταση. Ο άντρας μου να μην ξέρει τι να κάνει να με βοηθήσει. Ο μικρός μου να με βλέπει να κλαίω και να μην ξέρει τί να σκεφτεί. Πήγα κατευθείαν στο κρεβάτι και σχεδόν αμέσως με έπιασε τρομερό ρίγος. Ειχα σχεδόν σπασμούς. Ανέβαινε πυρετός.

Εκεί πια ο άντρας μου αποφάσισε πως ήταν ώρα να πάμε στο νοσοκομείο.Κυριακή βράδυ λοιπόν, μάζεψε τα πράγματα, φόρτωσε εμένα (που δεν μπορούσα να πάρω πια τα πόδια μου), τον 3.5 ετων γίο μας και το 18 ημερών μωρό στο αυτοκίνητο και πήγαμε στο νοσοκομείο.
Στο νοσοκομείο η κατάσταση ήταν αρχικά πολύ δύσκολη. Γενική εφημερία.... γινόταν χαμός! Ειχε δυο τροχαία και εγώ ήμουν το λιγότερο που τους απασχολούσε. Ο γυναικολόγος ήταν σε τοκετό οπότε έπρεπε να περιμένω.
Ο άντρας μου να είναι στο διάδρομο με τα 2 παιδιά και εγω μέσα στα εξωτερικά σε ένα καροτσάκι, να περιμένω κάποιον να με σώσει από τον πόνο.
Πάλι καλά ήρθε η μανούλα μου και ξεκίνησε να μου κάνει μασάζ μέχρι να με πάνε επιτέλους στη μαιευτική κλινική. Εκεί, με έβαλαν σε επαγγελματικό θήλαστρο. Μετα βίας βγήκαν κάποιες σταγόνες. Μια νεαρή μαία συνέχισε το μασάζ που ήδη μου είχε ξεκινήσει η μάνα μου. Ο πόνος δεν είχε βελτιωθεί καθόλου. Απλά είχα μουδιάσει απο τον πόνο. Ο δε πυρετός; Έπιασα τα 40 και εκεί πια μου έκαναν μια ένεση για τον πυρετό και τον πόνο. Εννοείται πως ξεκίνησα και αντιβίωση.

Μετά λοιπόν από ένα 3ωρο στο νοσοκομείο, γυρίσαμε σπίτι. Εκείνο το βράδυ και η επόμενη ημέρα, ήταν ότι χειρότερο έχω ζήσει. Να μην μπορώ να σηκωθώ απο το κρεβάτι, να πονάω φριχτά, και να πρέπει να μου κάνει η μάνα μου μασαζ όλη την ωρα μπας και ξαλαφρώσει κάπως το στήθος μου. Νοίκιασα και επαγγελματικό θήλαστρο, αλλά όπως είπαμε... σταγόνα σταγόνα έβγαινε το γάλα και με πολύ πόνο.
Με το μασαζ, διαπιστώσαμε πως υπάρχει εσωτερικά απόστημα. Το στήθος άρχισε να βγάζει αίμα και πυώδεις εκκρίσεις. Ο θηλασμός λοιπόν απο το στήθος αποκλείστηκε μέχρι να καθαρίσει το στήθος.

Σήμερα 9 μέρες μετά, τα πράγματα έχουν βελτιωθεί αλλά καλά δεν τα λες!
Ο πόνος είναι σίγουρα πολύ λιγότερος, αλλά κάθε γεύμα της μικρής είναι μια Οδύσσεια!
Πρώτα βάζω ζεστές κομπρέσες στο πάσχον στήθος. Μετά θηλάζω τη μικρή από το άλλο στήθος (που έχει μια τεράστια πληγή στη θηλή και μου προκαλεί μεγάλο πόνο). Στη συνέχεια, αν χρειαστεί, δίνω συμπλήρωμα στη μικρή (με την όλη ταλαιπωρία, από την υπερπαραγωγή πήγα στην ανεπαρκή γαλουχία). Μετά βγάζω με το θήλαστρο το γάλα από το πάσχον στήθος και μετά κάνω μασαζ στο πάσχον στήθος. Για όλη αυτη τη διαδικασία, θέλω το λιγότερο 1.5 ωρες.
Εν ολίγοις, όλη μέρα ασχολούμαι με το γάλα και το φαί της μικρής, η οποία είναι και "πολύ χαλαρή" και δεν με βοηθάει καθόλου. Για να ανοίξει το στόμα της να πιάσει τη θηλή σωστά, μπορεί και να χρειαστούμε 10- 15 λεπτά.
Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω αυτή τη διαδικασία. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω πως δεν αντέχω άλλο. Το να κόψω όμως το γάλα μου, μου φαίνεται αδιανόητο. Ο γιατρός μου βέβαια μου το πρότεινε αμέσως, αλλά εγώ θέλω να το παλέψω.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτη τη στιγμή, είναι ο πόνος (για άλλη μια φορά) στην πληγωμένη θηλή του υγιούς στήθους. Εχω δοκιμάσει τα πάντα! Δεν γίνεται τίποτα! Λέτε να λουστώ με Ultrex;

Πόνος!!!

Τα προβλήματα λοιπόν ξεκίνησαν ήδη από τη δεύτερη μέρα. Η μικρή μου με δάγκωσε και το ευαίσθητο δέρμα των θηλών μου "άνοιξε" αμέσως. Από εκείνη τη στιγμή δεν έχω βρει τρόπο για να επουλωθούν οι πληγές.
Και τί δεν δοκίμασα! Κρέμες λανολίνης, ελαιόλαδο, άλλες κρέμες ειδικές για τις θηλές... τίποτα όμως! Το μόνο που έχω καταφέρει τόσες μέρες είναι να συνηθίσω κάπως στον πόνο.

Πόνος!
Είναι μια λέξη που κάθε γυναίκα γνωρίζει πολύ καλά! Πονάμε για χίλιους δυο λόγους. Εγώ λόγω καισαρικών δεν πόνεσα στις γέννες μου, αλλά ξέρω πολύ καλά τί πάει να πει πόνος!
Κάθε θηλασμός είναι και μια δοκιμασία. Πόσο πόνο μπορείς να αντέξεις; (πολύ!) Πόσο μπορεί να κάνεις υπομονή; (εντυποσιακά πολύ!) Έχει η αυταπάρνηση όρια όταν πρόκειται για το καλό του παιδιού σου; (μάλλον όχι...)
Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που με βασανίζουν καθημερινά.
Θα σταματήσω ποτέ να υποφέρω; (το ελπίζω...) Θα απολαύσω ποτέ και εγώ το θηλασμό, όπως τόοοοσες και τόσες γυναίκες; (με αυτή την ελπίδα συνεχίζω...)
Και τα ερωτήματα δεν έχουν τελειωμό!
Όλα αυτά τα ερωτήματα βέβαια προκύπτουν από το γεγονός πως οι πληγωμένες μου θηλές, μου προκαλούν έντονο πόνο όταν θηλάζω. Και εκεί που νόμιζα πως τα πράγματα θα βελτιωθούν, τα πράγματα χειροτέρευσαν δραματικά!

Εδώ εμπλέκεται το επόμενο πρόβλημα, η υπερπαραγωγή γάλατος.
Προσπαθούσα απο την αρχή να καταπολεμήσω την υπερπαραγωγή. Ακολουθούσα την τακτική "στήθος ανα γεύμα" για να μπορέσω να ελέγξω την παραγωγή και μάλλον αυτή η τακτική πιο πολύ μου δημιούργησε προβλήματα παρά μου έλυσε.
Εκεί λοιπόν που είχα να αντιμετωπίσω τον πόνο από τις πληγωμένες θηλές και από τα πετρώματα που μου δημιουργούνταν από το πολύ γάλα, έπαθα μαστίτιδα!

Προβλημάτων συνέχεια

Πρόβλημα νο. 2

Η ποσότητα του γάλατος που μπορεί να παράγει ένα αντικειμενικά μικρό στήθος, είναι απίστευτη! Την τρίτη μέρα μετά τη γέννα, ήρθε το γάλα. Αλλά όταν λέμε ήρθε, εννοούμε πως έτρεχε ανεξέλεγκτο. Κυκλοφορούσα με πετσέτα κάτω απο το στήθος για να μη γίνομαι χάλια. Το βράδυ, κοιμόμουν με πετσέτα κάτω απο το στήθος και πάλι το κρεβάτι μούσκευε.

Οι κοπέλες στο θάλαμο, έβλεπαν πως τελικά τόσο γάλα μπορεί και να μην είναι ότι καλύτερο και με συμπονούσαν. Οι μαίες... είπαμε... "ευλογία!!!!". Εν το μεταξύ, ακολουθούσα την τακτική "ένα στήθος ανα γεύμα" ελπίζοντας να ελέγξω απο νωρίς την υπερπαραγωγή γάλατος. Τώρα αναρωτιέμαι μήπως αυτή η μέθοδος απλά δεν ήταν κατάλληλη για μένα. Όπως και να χει, γυρίσαμε σπίτι και το πρόβλημα συνεχιζόταν αμείωτο.


Πρόβλημα νο. 3

Αυτό το πρόβλημα δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε το προηγούμενο. Εξηγώ...
Η υπερπαραγωγή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πετρώματα. Το γάλα λοιπόν αφού μαζευόταν στο στήθος, δημιουργούσε πετρώματα. Παρά την συνεχή υπερχείλιση, τα πετρώματα επιμένανε!
Έκανα λοιπόν μασάζ για να ανακουφίζω λίγο το στήθος. Έβγαζα λίγο γάλα, αλλά όχι πολύ για να μην δημιουργήσω στον οργανισμό την αίσθηση πως πρέπει να παράγει κι άλλο. Ένα μπέρδεμα δηλαδή. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Βγάλε λίγο για να μην έχεις πέτρωμα και πάθεις καμιά μαστίτιδα, μην βγάζεις όμως πολύ και αυξηθεί κι άλλο η παραγωγή.
Πόση όμως είναι η σωστή ποσότητα; Φαντάζομαι πως για κάθε γυναίκα είναι διαφορετική. Εγώ πάντως τη μέση λύση δεν τη βρήκα τελικά.

Αυτά ήταν τα θεμελιώδη προβλήματα που αντιμετώπισα. Εξ αιτίας αυτών των θεμελιωδών προβλημάτων, δημιουργήθηκαν άλλα προβλήματα τα οποία ακόμα είναι σε φάση επίλυσης.