Πρόβλημα νο. 2
Η ποσότητα του γάλατος που μπορεί να παράγει ένα αντικειμενικά μικρό στήθος, είναι απίστευτη! Την τρίτη μέρα μετά τη γέννα, ήρθε το γάλα. Αλλά όταν λέμε ήρθε, εννοούμε πως έτρεχε ανεξέλεγκτο. Κυκλοφορούσα με πετσέτα κάτω απο το στήθος για να μη γίνομαι χάλια. Το βράδυ, κοιμόμουν με πετσέτα κάτω απο το στήθος και πάλι το κρεβάτι μούσκευε.
Οι κοπέλες στο θάλαμο, έβλεπαν πως τελικά τόσο γάλα μπορεί και να μην είναι ότι καλύτερο και με συμπονούσαν. Οι μαίες... είπαμε... "ευλογία!!!!". Εν το μεταξύ, ακολουθούσα την τακτική "ένα στήθος ανα γεύμα" ελπίζοντας να ελέγξω απο νωρίς την υπερπαραγωγή γάλατος. Τώρα αναρωτιέμαι μήπως αυτή η μέθοδος απλά δεν ήταν κατάλληλη για μένα. Όπως και να χει, γυρίσαμε σπίτι και το πρόβλημα συνεχιζόταν αμείωτο.
Πρόβλημα νο. 3
Αυτό το πρόβλημα δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε το προηγούμενο. Εξηγώ...
Η υπερπαραγωγή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πετρώματα. Το γάλα λοιπόν αφού μαζευόταν στο στήθος, δημιουργούσε πετρώματα. Παρά την συνεχή υπερχείλιση, τα πετρώματα επιμένανε!
Έκανα λοιπόν μασάζ για να ανακουφίζω λίγο το στήθος. Έβγαζα λίγο γάλα, αλλά όχι πολύ για να μην δημιουργήσω στον οργανισμό την αίσθηση πως πρέπει να παράγει κι άλλο. Ένα μπέρδεμα δηλαδή. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Βγάλε λίγο για να μην έχεις πέτρωμα και πάθεις καμιά μαστίτιδα, μην βγάζεις όμως πολύ και αυξηθεί κι άλλο η παραγωγή.
Πόση όμως είναι η σωστή ποσότητα; Φαντάζομαι πως για κάθε γυναίκα είναι διαφορετική. Εγώ πάντως τη μέση λύση δεν τη βρήκα τελικά.
Αυτά ήταν τα θεμελιώδη προβλήματα που αντιμετώπισα. Εξ αιτίας αυτών των θεμελιωδών προβλημάτων, δημιουργήθηκαν άλλα προβλήματα τα οποία ακόμα είναι σε φάση επίλυσης.
Η ποσότητα του γάλατος που μπορεί να παράγει ένα αντικειμενικά μικρό στήθος, είναι απίστευτη! Την τρίτη μέρα μετά τη γέννα, ήρθε το γάλα. Αλλά όταν λέμε ήρθε, εννοούμε πως έτρεχε ανεξέλεγκτο. Κυκλοφορούσα με πετσέτα κάτω απο το στήθος για να μη γίνομαι χάλια. Το βράδυ, κοιμόμουν με πετσέτα κάτω απο το στήθος και πάλι το κρεβάτι μούσκευε.
Οι κοπέλες στο θάλαμο, έβλεπαν πως τελικά τόσο γάλα μπορεί και να μην είναι ότι καλύτερο και με συμπονούσαν. Οι μαίες... είπαμε... "ευλογία!!!!". Εν το μεταξύ, ακολουθούσα την τακτική "ένα στήθος ανα γεύμα" ελπίζοντας να ελέγξω απο νωρίς την υπερπαραγωγή γάλατος. Τώρα αναρωτιέμαι μήπως αυτή η μέθοδος απλά δεν ήταν κατάλληλη για μένα. Όπως και να χει, γυρίσαμε σπίτι και το πρόβλημα συνεχιζόταν αμείωτο.
Πρόβλημα νο. 3
Αυτό το πρόβλημα δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε το προηγούμενο. Εξηγώ...
Η υπερπαραγωγή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πετρώματα. Το γάλα λοιπόν αφού μαζευόταν στο στήθος, δημιουργούσε πετρώματα. Παρά την συνεχή υπερχείλιση, τα πετρώματα επιμένανε!
Έκανα λοιπόν μασάζ για να ανακουφίζω λίγο το στήθος. Έβγαζα λίγο γάλα, αλλά όχι πολύ για να μην δημιουργήσω στον οργανισμό την αίσθηση πως πρέπει να παράγει κι άλλο. Ένα μπέρδεμα δηλαδή. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Βγάλε λίγο για να μην έχεις πέτρωμα και πάθεις καμιά μαστίτιδα, μην βγάζεις όμως πολύ και αυξηθεί κι άλλο η παραγωγή.
Πόση όμως είναι η σωστή ποσότητα; Φαντάζομαι πως για κάθε γυναίκα είναι διαφορετική. Εγώ πάντως τη μέση λύση δεν τη βρήκα τελικά.
Αυτά ήταν τα θεμελιώδη προβλήματα που αντιμετώπισα. Εξ αιτίας αυτών των θεμελιωδών προβλημάτων, δημιουργήθηκαν άλλα προβλήματα τα οποία ακόμα είναι σε φάση επίλυσης.
Εμένα το πρώτο πράγμα που μου είπαν όταν κατέβηκε το γάλα ήταν: προς Θεού ΜΗ βγάζεις γάλα γιατί ο οργανισμός σου θα λάβει το μήνυμα ότι χρειάζεσαι περισσότερο. Μήπως ακόμα και το λιγοστό γάλα που έβγαλες σου έκανε κακό αντί καλό;
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν έχω ιδέα! Περισσότερο νομίζω πως έπεξε ρόλο το ότι δεν θήλαζα και απο τους 2 μαστούς σε κάθε γεύμα. Το σύστημα "μαστός ανα γεύμα" δεν νομίζω πως δούλεψε καλά για μένα.
ΑπάντησηΔιαγραφή